Nie raz i nie dwa zostałam zapytana (zupełnie bez złośliwości, czy z pośpieszeniem, tylko z ciekawości) przez rodziców moich uczniów, czemu tak wolno przerabiamy materiał. Dlaczego zdaje się, w nieskończoność powtarzamy present simple, past simple czy czasowniki nieregularne.

Składa się na to kilka kwestii:

Rzadko zdarza mi się pracować z bardzo młodymi osobami, które mogę prowadzić „po swojemu” od początku. Zazwyczaj musimy wrócić do podstaw, nawet z licealistami, ponieważ przerobiony materiał ani nie jest przez nich zrozumiany, ani dobrze opanowany, a niestety w najgorszej kondycji jest wymowa, której w szkole właściwie się nie uczy. Odkręcanie i uczenie „jeszcze raz”, a porządnie, zajmuje więcej czasu.

Są to absolutne podstawy. Podczas komunikacji ustnej, najczęściej używamy present simple (57%) i past simple (21%). Present simple i past simple posłużą nam też do budowania zdań czasowych, okresów warunkowych, części zdań z wish i wielu innych. Jeśli nie mamy tych dwóch czasów „w jednym paluszku”, nie ma mowy o opanowaniu kolejnych. To tak jakby przechodzić do mnożenia, jeśli dziecko nie zna dodawania.

Nauka języka obcego jest bardziej skomplikowana, niż nam się wydaje. Każdy język to złożony system, w którym poza gramatyką i słownictwem (których opanowanie jest dużym wyzwaniem dla wielu osób), musimy także nauczyć się prawidłowej wymowy dźwięków (kwestia bardzo zaniedbana zarówno na kursach jak i w szkole) oraz prawidłowej prozodii (akcent i intonacja). W przypadku np. past simple, samo opanowanie i wytrenowanie wymowy regularnej końcówki -ed oraz nieregularnych form to kwestia wielu lekcji. Zwłaszcza, jeśli na kurs przychodzą młodzi ludzie, którzy wymawiają czasowniki „tak jak są napisane”, bo nigdy nikomu nie zależało na tym, żeby potrafili je wymówić.

Prawdziwa nauczanie nie sprowadza się do przeprowadzenia prezentacji, kilku ćwiczeń i zrobienia testu

Niestety bardzo często weryfikacją materiału jest test, przez który właściwie każdy w jakiś sposób jest w stanie przebrnąć na te 60%. Tylko, czy to oznacza, że jeśli przyjedzie mi skorzystać z tej wiedzy w praktyce, będę umiał/a to zrobić?

Dla mnie uczeń, który opanował, wspomniany już past simple potrafi nie tylko rozwiązać zadanie w tym czasie, ale także jest w stanie prawidłowo wymawiać nieregularne formy (bardzo trudne!), prawidłowo wymawiać końcówki czasowników regularnych, zamieniać bez myślenia present simple na past simple i odwrotnie, opowiadać historie z jego wykorzystaniem, bez zastanawiania się nad przeszłą formą czasownika, rozpoznawać formy przeszłe zarówno w materiałach czytanych jak i nagraniach.

Sukces pociąga za sobą motywację. Jeśli student widzi, że opanował i rozumie jakieś zagadnienie świetnie, będzie bardziej skory do podjęcia kolejnego wyzwania. Niechęć do nauki języków, jak i innych umiejętności, rodzi się z poczucia „Nic z tego nie rozumiem, jestem do niczego, angielski jest bez sensu”.

W przyszłym tygodniu ruszam z zapisami na kursy, w tym roku chciałabym otworzyć dwie grupy dla młodszych dzieci – dla czwartej i piątej klasy, tak aby prowadzić jej “po swojemu” już od początku.

Miłego ostatniego dnia wakacji!

Kasia